((گمان نكنيد شهدا رفتند و ما مانديم ، شهدا ماندند - و جاودانه شدند -
و زمانه ما را با خود برد ))         
                              (شهيد بزرگوار مرتضي آويني)

ان شاء الله با درج نظرات خود مارا در
ارائه ي هرچه بهتر مطالب ياري فرماييد

تولد امام جواد علیه السلامامام جواد علیه السلام میوه دل ثامن الحجج علیه السلام در دهم رجب 195 ق در مدینه منوّره زاده شد و بر شاخسار امامت شکوفا گشت. پدر بزرگوار امام جواد علیه السلام ،حضرت امام رضا علیه السلام و مادرش بانوی گرامی و بافضیلتی به نام «سبیکه» است که امام رضا علیه السلام او را «خیزران» نامید. حضرت همواره از ایشان به نیکی یاد کرده او را با تعابیری چون بانویی پاک دامن و بانوی بافضیلت نام می بردند.سالهای اولیه زندگی امام جواد علیه السلامامام جواد علیه السلام به ابن الرضا (پسر رضا) نیز خوانده می شد. پدر امام جواد علیه السلام او را ابوجعفر خطاب می کرد. و برای اینکه با محمد باقر، امام پنجم، که او هم ابوجعفر نامیده می شد اشتباه نشود، تاریخ نویسان امام جواد علیه السلام را ابوجعفر ثانی می نامیدند.امام جواد علیه السلام در مدینه به دنیا آمد و به نوشته شیخ کلینی، مادرش کنیزی از نوبیا در شمال آفریقا به نام حبیبه بود. با این حال برخی او را خیزران، از امپراتوری روم شرقی می دانند و برخی دیگر او را از خانواده ماریه، همسر پیامبر اسلام می دانند. پدر امام جواد علیه السلام عادت داشت به اصحابش یادآوری کند که صاحب فرزندی خواهد شد که بعد از او عهده دار منصب امامت خواهد شد.با این حال زمان زیادی گذشت تا شیعیان فرزند مذکور را با چشم خودشان ببینند. امام جواد علیه السلام تنها چهار سال داشت وقتی پدرش مجبور شد او را در مدینه تنها گذاشته، برای بر عهده گرفتن مقام جانشینی که مامون برایش تدارک دیده بود، عازم سفر به خراسان شود. شیعیان عادت داشتند از رضا بپرسند آیا اگر برای او اتفاقی بیفتد، پسری در آن سن خواهد توانست مسئولیت امامت و رهبری شیعه را بر عهده بگیرد؛ و رضا معمول بود داستان عیسی را برایشان

فجر انقلاببرخیز، که فجر انقلاب است امروزبیگانه صفت، خانه خراب است امروزهر توطئه و نقشه که دشمن بکشداز لطف خدا، نقش بر آب است امروزفجر است و سپیده حلقه بر در زده استروز آمده، تاج لاله بر سر زده استبا آمدن امام در کشور ماخورشید حقیقت از افق سرزده است«والفجر» که سوگند خدای ازلی استروشنگر حقی است که با «آلعلی» استاین سوره به گفته امام صادقمشهور به سوره «حسینبنعلی» استشب رفت و سرود فجر، آهنگین استاز خون شهید، فجر ما رنگین استاین ملت قهرمان و آگاه و رشیدثابت قدم است و قاطع و سنگین استشب طی شد و روز روشن از راه رسیدخورشید امید شرق، از غرب دمیدعیسای زمان، راز زمین، «روح خدا»در کالبد مرده، دمی تازه دمیداین نهضت حق، که خلق ما برپا کردنه شرقیو غربی است، نه سرخ است و نه زرددر وسعت و عمق و شور و یکپارچگیزیباتر از این نمیتوان پیدا کردجانهای جهانیان به لب آمده استجان در پی حق، داوطلب آمده استجمهوری اسلامی ما در این قرنفجری است که در ظلمت شب آمده استبر ملت تازه رَسته از دام و کمندآن بردگی گذشته، یارب مپسنداین در که بهروی ما گشودی از مهربار دگر از قهر، خدایا تو مبندشاعر:هوشنگ ابتهاج موضوعات مرتبط: تربيتي

پیشینهٔ جشنیلدا و جشنهایی که در این شب برگزار میشود، یک سنت باستانی است. مردم روزگاران دور و گذشته، که کشاورزی، بنیان زندگی آنان را تشکیل میداد و در طول سال با سپری شدن فصلها و تضادهای طبیعی خوی داشتند، بر اثر تجربه و گذشت زمان توانستند کارها و فعالیتهای خود را با گردش خورشید و تغییر فصول و بلندی و کوتاهی روز و شب و جهت و حرکت و قرار ستارگان تنظیم کنند.آنان ملاحظه میکردند که در بعضی ایام و فصول روزها بسیار بلند میشود و در نتیجه در آن روزها، از روشنی و نور خورشید بیشتر میتوانستند استفاده کنند. این اعتقاد پدید آمد که نور و روشنایی و تابش خورشید نماد نیک و موافق بوده و با تاریکی و ظلمت شب در نبرد و کشمکشاند. مردم دوران باستان و از جمله اقوام آریایی، از هند و ایرانی - هند و اروپایی، دریافتند که کوتاهترین روزها، آخرین روز پاییز و شب اول زمستان است و بلافاصله پس از آن روزها به تدریج بلندتر و شبها کوتاهتر میشوند، از همین رو آنرا شب زایش خورشید نامیده و آنرا آغاز سال قرار دادند. بدینسان در دوران کهن فرهنگ اوستایی، سال با فصل سرد شروع میشد و در اوستا، واژه Sareda, Saredha «سَرِدَ» یا «سَرِذَ» که مفهوم «سال» را افاده میکند، خود به معنای «سرد» است و این به معنی بشارت پیروزی اورمزد بر اهریمن و روشنی بر تاریکی است. در آثارالباقیه ابوریحان بیرونی، ص ۲۵۵، از روز اول دی ماه، با عنوان «خور» نیز یاد شدهاست و در قانون مسعودی نسخه موزه بریتانیا در لندن، «خُره روز» ثبت شده، اگرچه در برخی منابع دیگر «خرم روز» نامیده شده است.در برهان قاطع ذیل واژه «یلدا» چنین آمده است:«یلدا شب اول زمستان و شب آخر پاییز است که اول جَدی و آخر قوس باشد و آن درازترین شبهاست در تمام سال و در آن شب و یا

با سلام و افتخار به اطلاع اولیای گرامی و دانش آموزان عزیز می رسانیم :درمسابفه حفظ ۱۴سوره قرآن کانون سلمان ؛آقایان محمدطاهامقدسی کلاس سوم رتبه اول و سیدعلی اطیابی کلاس سوم رتبه دوم رادرسطح منطقه کسب کردند.هم چنین آقای مهرادداودی دانش آموزکلاس سوم درمسابقه مجری گری کانون سلمان منتخب منطقه شدند. آقای پارساسیردانش آموزکلاس اول درمسابقه عهدکودکان دبستانی باحاج قاسم برگزیده شدند این موفقیت را خدمت مدیریت محترم جناب آقای صفرلو ، کادر مدرسه ، اولیای گرامی و این دانش آموزان افتخارآفرین تبریک عرض می نماییم از خداوند متعال توفیق روز افزون این عزیزان و تمامی آینده سازان میهن اسلامی را خواستاریم